maandag 26 juni 2017

shit happens to be out cool...

Okay than...
It was really hard last weekend... sometimes I suffer from  a Crazy Man Michael-disease, what means that I am sometimes very obsessed and I can't get out of my obsessed thoughts and emotions. It's bringing me to a low level of conciousness, I have sometimes a great fear of being abandoned, and that fear makes me crazy sometimes. (btw, the song Crazy Man Michael is written by Richard Thompson/ Fairport Convention, one of the greatest songs I know)

I had this gig at a nice place, pretty famous in Amsterdam, small bar, people go there eat and drink before they go to a show. I had to play there all by myself and it was a long time ago I did this. I felt really insecure and had a bad stomach.
I called my best friend to support me but then I lost contact because I have a new phone and during the conversation I accidentally disconnected. I forgot my new PIN so I could not call him back.
I was sitting alone at a table and I was searching in my little bag for a small piece of paper with my fucking  pin on it, but couldnt find it. I felt a bit... desperate.... but  then.... I let it all go. I thought: okay, I'm going to play my songs and I will do my best although I feel very lonesome right now.

And when I looked up ,  a friendly man came sitting next to me. He smiled and said, "I'm coming especialy for you."
And that was my mercy.

He was a man who is a barkeeper from a big cafe in Amsterdam and I recognized his  face because I played there a few times last year.  We talked a bit and he stayed and  listened to my songs. We talked again when I took a short break, and it was really nice and he was very relaxed.

After the gig he informed me that I could perform somewhere and I really thought :  wow this I'd never expected. Sometimes you feel miserable and you give up every effort to try to make it better and then suddenly there is somebody who's just by your side on just that moment you need it.

The guys of the bar  were also very sweet and smiling to me all the time and when I came home I immediately searched my PIN to call back my good friend, He told me he thought I might have had an accident. Because we just had a conversation and he knew I was walking outside and suddenly the connection was broken.
He was worried because he noticed that my phone was not accessible anymore and because I was a bit sad, he thought somethings bad happened...  So he called the cafe where I was playing and the bar girl said: "She's right here and making nice music" and then he heard me singing by phone.
So that was once again a special event in my life and next event will be on July !rst, I will play on a market in Amsterdam... Now I feel so much stronger, because I feel I can do gigs all by myself. So I decided to go busking this summer. And I am playing Sandy Denny songs again. I will go to Avignon and Perpignan, all by myself. Keep in touch!

zondag 11 juni 2017

Er gaat niets boven Groningen

Er gaat niets boven Grunnen!  Ik heb er twintig jaar van mn leven doorgebracht, en altijd fijn om weer even terug te zijn.
Ik logeerde bij Manuel, een goede vriend en gitarist die vroeger in mijn bandje Scarlett speelde.
Afgelopen weekend was ik op Schiermonnikoog om te flyeren voor het SchierSong Festival en dit heb ik gecombineerd met een optreden in Groningen. Met Mario speelde ik afgelopen weekend in de Ierse pub aan het Kattendiep. Vroeger had ik er ook wel eens gespeeld, in de stampvolle  bovenkamer. Daar werden toen live-opnames gemaakt.
Deze keer was het helaas niet zo druk. Het was prachtig weer en de mensen zaten buiten op het terras. Mario en ik besloten toch te spelen omdat wij een tijd niet gerepeteerd hadden. Peter, de eigenaar, vond het okay als wij een openbare repetitie deden in het café. Gelukkig waren er toch nog wat mensen die binnenkwamen en ook bleven luisteren.  Buiten waren we goed te horen, hoorden we achteraf, en dat werd gewaardeerd.  Alsnog hebben we gewoon anderhalf uur achter elkaar doorgespeeld! We hadden dat toch even nodig na mijn keelontsteking!
Daarna waren we goed ingespeeld voor het optreden diezelfde avond in cafe'De Singelier.
Ook daar waren niet veel mensen aanwezig, maar de mensen die er waren maakten de avond voor ons erg gezellig waardoor ik er met een goed gevoel op terug kan kijken. We hebben ook lekker gespeeld. Kerwin, de man van het Groninger Songwriter Circle en voor mij bekend als songwriter op Schiermonnikoog, kondigde ons aan en we speelden ongeveer drie kwartier.
Jazeker, het is fijn om in Groningen te zijn!
Met dank aan Peter Kelly van de Ierse Pub, het Groninger Songwriter Circle, Manuel en Cindy en mijn trouwe fan Dana! En natuurlijk het publiek dat enthousiast liet horen onze muziek te waarderen :)))

terras Ierse Pub Groningen

Kerwin Pauptit
Manuel en Cindy

Even nakletsen

Dana and friends